Blij Ei 310

Een paar dagen geleden was het #fmspad onderwerp een leeg parkbankje. Geheel tegen mijn gewoonte in lette ik even niet op Apollo om een foto te maken. Net had ik afgedrukt toen hij opeens het beeld insjokte. Die tweede foto heb ik op Instagram geplaatst. Want ik kijk liever naar mijn grote jongen dan naar een kaalgetrapt stuk grasveld.

Fluffy begint altijd met blaffen als ze onraad meent te ruiken of iets ziet in de tuin. Popje gaat dan op de leuning van de bank zitten. Blaffen kan ze heus wel, maar liever kiest ze dit plekje om de boel goed te kunnen overzien.

Fluffy heeft wel een heel overvloedige vacht. Toch schijnt ze het niet erg warm te hebben als de zon flink schijnt. In Moskou is het in de zomer vaak bloedheet en in de winter kan het daar ontzettend koud zijn. Misschien is het wel een goed idee om deze dame eens met een tondeuse te bewerken, want dat is fijner als het deze zomer weer belachelijk warm wordt.

Vorige week nam Ronald deze mooie vaas mee toen hij met Mika was wezen winkelen in een tuincentrum. Van deze nieuwe aanwinst geniet ik erg en ik denk dat ik de vaas met heel veel verschillende bloemen zal gaan vullen. Er kunnen ook mooie eucalyptustakken in, of forsythia.

Een foto maken van mijn favoriete boek? Dat kan toch helemaal niet? Want hoe kan ik kiezen tussen die duizenden boeken die ik in huis heb? Een lievelingskind heb ik ook niet. Dus besloot ik maar een deel van mijn kinderboekenverzameling te fotograferen. Van het lezen vn deze boeken heb ik erg genoten en ik bewaar dan ook alles voor eventuele kleinkinderen.

En toch heb ik afgelopen week niet constant zitten lezen. Het klinkt gek, maar boeken met korte verhalen lees ik nooit erg snel. Want na ieder verhaal blijf ik nadenken over wat ik gelezen heb en ik heb vaak het idee dat ik er niet doorheen moet vliegen.

Over Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda heb ik het al gehad. De winnaar van de Woutertje Pieterse Prijs van 2023 is een informatief boek dat heerlijk is om te lezen. Hierin vertellen dieren over soortgenoten. Iemand wil alleen vertellen hoeveel soorten kolibries er zijn en er is ook een verteller die weggejaagd wordt door het publiek.

De nachtlantaarns van Meneer Makkelie is ook een bijzonder boek. Dertien schrijvers hebben een verhaal verzonnen dat geïnspireerd werd door veertien tekeningen van Alice Hoogstad. Het leuke is dat je zelf goed gaat kijken naar de illustraties en soms verzin je dan je eigen verhaal.

Nu ga ik maar snel lezen in een dik boek dat ook over dieren gaat. Fijne week!

6 gedachten over “Blij Ei 310

    1. Pippi Bericht auteur

      Zo kan ik ook niet zeggen wie mijn favoriete hond is. En dat terwijl i vroeger dacht dat ik geen tweede mensenkind wilde omdat ik dacht dat ik daar nooit zoveel zou kunne houden als van Mika. Nogal dom van mij.
      xoxo

      Reageren
  1. Linda

    Tis toch te leuk, dat Apollo net precies voor het bankje langs loopt ­čÖé kijk Popje mooi statig zitten…

    Reageren
  2. Myrna

    Wat een dikke vacht heeft fluffy zeg. Ik zie vanaf de foto bijna nooit het verschil tussen de zusjes maar van dichtbij wel.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Ik heb vier jaar geleden ook weleens goed moeten kijken of ik kon zien wie nou wie was, want ze lijken best op elkaar.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *