Boeken: Malory Towers herlezen

image104

Meer dan veertig jaar geleden kreeg ik mijn eerste Enid Blyton boeken. Hele series heb ik verslonden. De boeken waarin kinderen allerlei spannende avonturen beleefden en mysteries oplosten, ga ik binnenkort herlezen. Gewoon om te zien of ik ze nog steeds zo onderhoudend vind. Maar ik ben zeker ook benieuwd hoe het is om de boeken eens in de oorspronkelijke taal te lezen. En of mij nu dingen opvallen die destijds volledig aan me voorbijgingen. Zouden vooral die kostschoolboeken de tand des tijds hebben doorstaan?

De eerste serie die ik onder de loep nam, was de Malory Towers reeks. Wie de boeken in het Nederlands heeft gelezen, weet dat de hoofdpersoon Pitty heet. In het Engels heet zij Darrell en ook een aantal andere personages heeft in de vertaling een andere naam gekregen. De zes delen spelen zich af in de jaren net na de Tweede Wereldoorlog. Op een kostschool ergens in het graafschap Cornwall, een soort kasteeltje direct aan de kust.

Als je de boeken leest, word je niet veel wijzer over de tijd waarin de verhalen zich afspelen. Me dunkt dat die oorlog een beetje doorsuddert in de families van alle meisjes- maar er is echt niets van te merken. Omdat ik alle zes boeken apart kocht op eBay heb ik wat ouderwets aandoende versies en iets modernere. Soms hebben de meisjes een wireless en in een wat recentere uitgave is het een radio. Maar in alle boeken die ik gelezen heb, komen nog shillings en half-crowns voor. Het omrekenen naar huidige bedragen liet ik maar achterwege.

Op zo’n kostschool gebeurt veel en pas nu realiseer ik me dat het in de boeken erg zelden voorkomt dat de pleuris uitbreekt. Het is vrij braafjes allemaal. Al zijn de woedeuitbarstingen van Darrell in het eerste en tweede deel best heftig. Tegenwoordig zouden haar slachtoffers waarschijnlijk direct de kindertelefoon bellen. En ik ben tijdens de tweede ronde echt afgeknapt op Alicia (Alice).

Gepest word er niet in de boeken, alleen zij maakt zich er af en toe schuldig aan. Maar dan betreft het Gwendoline (Eline), een verwend mormel waar je wel een hekel aan moet hebben. Maar het gemak waarmee Alicia haar fat noemt, doet onprettig aan. Verder valt het op dat de meeste personages door de boeken heen weinig veranderen. Hoogstens wordt Sally wat minder knorrig en Darrell een stuk minder driftig. Slechts de bijfiguren die meestal maar in een enkel boek aanwezig zijn, veranderen. Zij zien het licht of worden van school gestuurd. Of raken hun bril en beugel kwijt.

Deze boeken zouden een leuke televisieserie kunnen worden. Maar dan wel als een soort kostuumdrama, want als je het gaat moderniseren, blijft er van de geest van het boek weinig over. Het is allemaal erg tuttig en eerlijk gezegd vind ik de meisjes nogal bordkartonnen figuren. Daarom heb ik de zes “vervolgboeken” die in 2009 verschenen niet gelezen. Er schijnen ook Duitse vertalingen te zijn waaraan maar liefst twaalf vervolgen zijn vastgeplakt.

Het enige boek dat over het latere leven van Pitty gaat en wel het lezen waard is, heet Pitty naar college. Dit boek speelt zich af op de universiteit alwaar zij, Sally, Alice en Betty de liefde leren kennen. Zelfs Eline is erbij als medewerkster in de bibliotheek. Dit vervolg is ontzettend camp en wie liever niet leest welk soort liefde in dit boek de hoofdrol speelt, moet het vooral laten bij de zes boeken die Enid Blyton zelf schreef.

image105

Het herlezen was me een groot plezier. Het zijn dunne boekjes die je in een dag uitleest. Ze vielen me toch een klein beetje tegen en ik denk dat het komt omdat deze serie direct verscheen na die andere kostschoolreeks van Enid Blyton, de zes boeken over een tweeling die naar St Clare’s gaat. Als ik het me goed herinner, waren die boeken leuker om te lezen. Dat ga ik de komende dagen dan ook maar doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>