Boeken: Series

IMG_2373

Dat ik dol ben op het lezen van boekenseries zal inmiddels wel duidelijk zijn. Als ik genoten heb van een boek, heb ik me tevens gehecht aan één of meerdere personages. Daar wil ik dan graag meer over lezen. Toen ik vanochtend op Goodsreads las dat iemand die ik daar volg net met veel plezier One for the Money van Janet Evanovich had gelezen, wilde ik er een comment van wel drie A4-tjes bij zetten. Dat het eerste boek eigenlijk het best geschreven was, dat de afleveringen steeds flauwer en ongeloofwaardiger worden en dat ze straks “moet” kiezen tussen Ranger en Morelli. Dat heb ik niet gedaan en ze gaat zelf wel uitvinden of ze tot nummer twintig geraakt.

Dankzij downloadsite Tuebl kan ik series die ik al op papier had, compleet maken en nieuwe boekenreeksen ontdekken. Er staat helaas niet veel op van mijn favoriete Scandinavische schrijfsters als Camilla Läckberg, Unni Lindell, Karin Fossum, Anne Holt, Åsa Larsson en Liza Marklund. Maar gelukkig wel van Jo Nesbø, Stieg Larsson en Jussi Adler-Olsen. En zo’n beetje alles van de grote Amerikaanse auteurs van spannende boeken. Wat er te halen valt van Harlan Coben, Michael Connelly, Sara Paretsky, Sue Grafton en James Patterson staat inmiddels al op mijn iPad.

Mijn nieuwste ontdekking is Tess Gerritsen. Haar boeken heb ik niet eerder gelezen omdat ze gerangschikt werden onder medische thrillers. Dan moet ik denken aan enge films als Flatliners en daarom heb ik haar boeken jarenlang genegeerd. Tot ik het cadeauboekje van de Maand van het Spannende Boek 2014 toegestuurd kreeg door een mede-boekenverslaafde. Incendio beviel me door de schrijfstijl zo goed dat ik besloot haar Rizzoli&Isles serie te gaan lezen. Op televisie had ik een paar afleveringen van de op de boeken gebaseerde serie gezien en die vond ik niet onaardig. Moet je trouwens nooit doen, eerst naar de verfilming kijken.

In de boeken is Detective Rizzoli lang zo mooi niet als Angie Harmon. En de actrice die patholoog-anatoom Isles gestalte geeft, lijkt niet op de Queen of the Dead zoals ze genoemd wordt om haar Siouxsie Sioux-achtige uiterlijk. Omdat ik slechts enkele afleveringen van krap vijfenveertig minuten heb gezien, kan ik eigenlijk geen goede vergelijkingen maken. Me dunkt dat ze op televisie wat scherpe kantjes hebben verdonkeremaand. Zo zal het liefdesleven van Maura Isles te pittig zijn en ik vraag me af hoe ze Jane RIzzoli’s diepgewortelde gevoel dat zij als minderwaardig wordt gezien, vormgegeven hebben.

Af en toe meende ik paralellen te zien tussen de boeken over de Women’s Murder Club en de langlopende serie over Stephanie Plum. James Patterson voert ook een detective op die een lange afstandsrelatie onderhoudt met een vakgenoot en de huiselijke perikelen die Janet Evanovich zo goed beschrijft, vinden in iets andere vorm ook plaats in het ouderlijk huis van Rizzoli. Het zijn in ieder geval details die de boeken van Tess Gerritsen iets luchtigs geven. Maar ik vind dat zij zich veel beter kan uitdrukken. En in haar boeken worden veel interessante onderwerpen aangesneden.

Het begint met de bijna onvermijdelijke seriemoordenaar en dan wordt de lezer getrakteerd op adoptieperikelen (inclusief aardig wat gestoorde personages), een inkijkje in het kloosterleven, vrouwenhandel en zelfs demonische praktijken in het Amerika van de eenentwintigste eeuw. En dan heb ik nog vier delen plus twee tussendoortjes te gaan. Als ik niet al te veel in het huishouden doe, kan ik een boek per dag uitlezen. Want het zijn geen diepgaande traktaten hoor. Daarbij geef ik grif toe dat ik de uitgebreide beschrijvingen van autopsies een beetje globaal lees wegens te grafisch.

Natuurlijk kan je vraagtekens zetten bij de geloofwaardigheid van al die opgeloste misdaden. Soms worden bepaalde verhaallijnen wel erg handig  met elkaar verbonden. Maar ja, truth is stranger than fiction. In mijn eigen leven heb ik ook meerdere malen verbluffende samenlopen van omstandigheden meegemaakt en zijn niet ettelijke seriemoordenaars opgepakt bij een eenvoudige verkeerscontrole? Na het lezen van de boeken kijk ik trouwens met kritische ogen naar de buitenwereld. Zou ik in staat zijn te zien dat er iets hartstikke mis is met iemand? Kan ik zonder dat ik het door heb, gevolgd worden?  Allemaal de schuld van Tess Gerritsen die het kwaad zo levensecht portretteert.

IMG_2373

4 gedachten over “Boeken: Series

  1. Myrna

    Ik heb een boek van Tess Gerritsen al jaren in de kast liggen, ben er eens aan begonnen maar bleef steken in het medische gedeelte in het begin, heb het niet meer verder gelezen.
    Nu maak je me wel nieuwsgierig, als ik de serie van Karin Slaughter uit heb dan zal ik weer eens een poging doen, helaas gaat het lezen de laatste weken niet meer met een rap tempo, te weinig tijd.
    Ik ben de laatste tijd uitgeteld ‘s avonds en als ik begin te lezen, al liggende op de bank val ik zo in slaap, balen hoor.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Maar Myrna, ik doe de hele dag vrij weinig hoor. Jij hebt het veel drukker en dat het lezen daar onder lijdt, snap ik wel. Neem maar lekker rust en op een dag val je niet meer op de bank in slaap.
      Let bij Tess Gerritsen even op dat je begint met boek 1 van de Rizzoli&Isles serie. Daarin word je niet overspoeld met medische termen en ze komt later nog terug op de (naam van de) moordenaar. En ik sla ook weleens een stukje spuien van medisch jargon over.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>