Dag 3320: Eén handschoen

dav

Als er iets is wat ik nog wil gaan sparen, dan zijn dat handschoenen. Niet die exemplaren die goed beschermen tegen de kou, maar van die ouderwetse zwarte van textiel die mijn moeder ooit droeg. Ze zijn heel moeilijk te vinden in kringloopwinkels. Misschien moet ik ervoor naar een kledingwinkel waar ze vintage verkopen. Vroeger kocht ik ze regelmatig en ik droeg ze ook nog. Ze zijn allemaal versleten of kwijt.

De reden dat ik niet eerder op zoek ben gegaan is natuurlijk mijn obsessie voor nagellak. Je gaat je nagels niet iedere dag van een ander lakje voorzien om er vervolgens een handschoen overheen te trekken. Dus zit het er waarschijnlijk niet in dat ik als een malle op jacht ga naar handschoenen. In de winkel zijn ze vaak niet goedkoop en in de kringloopwinkel vind je heel af en toe een paar lange gala handschoenen. Terwijl ik graag korte wil.

Iedere dag gaat Dotje apporteren en dan slinger ik de bal met mijn rechterhand over een heg. Omdat je nooit weet waar het ding terechtkom, draag ik tijdens deze activiteit een handschoen. Een mooie van leer heb ik inmiddels al weg kunnen gooien- daar zaten gaten in. Nu gebruik ik een Kermitgroene die Ronald bij het lab heeft gehaald en ik heb ook een witte schildershandschoen. Het ziet er niet bepaald elegant uit.

Misschien moet ik eens naar de winkel waar ze kappersbenodigdheden verkopen. Daar hebben ze wegwerphandschoenen die van een rekbaar materiaal zijn. Ze sluiten goed aan en laten geen vloeistof door, want ze zijn nou juist geschikt voor het verven van haar. Ook is het erg fijn dat ze aan beide handen passen. Want ik heb hier een paar linkerhandschoenen in huis waar ik niets mee kan en dat is toch ook zonde.

Vandaag waren Ronald en ik bij een Primark en daar hadden ze hele mooie leren handschoenen in de aanbieding. Helaas verkrijgbaar in slechts twee kleuren: lichtgrijs en bordeauxrood. Dat zijn mijn kleuren niet. Maar Ronald vond opeens een zwarte rechterhandschoen op de grond. Die nam ik mee naar de kassa. Het had heel wat voeten in de aarde om die ene handschoen te kunnen kopen.

De mevrouw bij de kassa keek me met grote ogen aan, keek heel snel naar mijn linkerhand en ging snel een andere mevrouw halen. Nee, natuurlijk verkochten ze de ene handschoen niet. Er hing niet eens een kaartje aan. Uiteindelijk is het me gelukt en toen ging de handschoen mee voor het symbolische bedrag van één euro. En ja, nu vind ik het zonde om het te gebruiken. Maar ik doe het wel, want anders kan ik mezelf niet meer serieus nemen.

2 gedachten over “Dag 3320: Eén handschoen

  1. Linda

    Hahaha hoe is het mogelijk, 1 handschoen..ik zou ook niet voor een andere kleur gaan, alleen zwart..ging een x sloffen kopen en zwart was er niet in m’n maat, zegt Mandy dan neem je toch die beige, zijn maar sloffen! Nou echt niet, wil alleen zwart, anders raak ik in de war :)

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Dat snap ik helemaal :) Vandaag heb ik mijn schildershandschoen maar weer gebruikt, want mijn nieuwe wil ik nog een tijdje mooi houden.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>