Dag 3660: Niet meer naar het ziekenhuis

dav

We hopen heel erg dat we nooit meer naar het ziekenhuis hoeven. Vooral Ronald is er de laatste jaren vaker geweest dan hem lief is. Het begon met kapotte voetbalknietjes, daarna brak hij een pols, kreeg hij last van nierstenen, speelden zijn longen op en als klap op de vuurpijl was er die hersenbloeding. Daarbij vergeleken is die gebroken enkel van mij echt niks, maar ik ben zo kleinzerig dat ik al buikpijn krijg als ik het ziekenhuis zie.

Een paar dagen geleden was Ronald weer aan de beurt. Soms moeten we kauwstaven voor de meisjes in twee stukken zagen omdat een hele net iets te groot is. Dat is een hele tijd goed gegaan, maar het ging dan toch mis. Had hij met zo’n flink broodmes in een vinger gesneden. Hoe dol ik ook op die man ben- ik kan niet tegen bloed en ik heb hem gewoon in de keuken laten staan terwijl ik snel naar boven holde om pleisters te gaan halen.

Ooit werd mijn moeder een beetje boos op mij toen ik haar riep omdat mijn nichtje een bloedneus had. Mama vond dat een moeder dat zelf moest kunnen opknappen. Misschien was dat de reden dat ik niet flauwviel toen BAM door de ruit van de deur was gesprongen omdat er een kat in de tuin zat. Hij had glas in de huid boven zijn oog gekregen. Dat glas heb ik verwijderd, de wond heb ik dichtgedrukt en later waste ik het bloed weg. Dat vond ik best stoer van mezelf.

Maar ja, dat is je kind hè. Een man moet zichzelf kunnen redden, denk ik dan maar. Omdat ik me toch wel schuldig voelde, ben ik de volgende dag naar de apotheek gelopen voor verband. Misschien had hij beter naar de Spoedeisende Hulp kunnen gaan, want ik heb begrepen dat de wond behoorlijk diep was. Inmiddels gaat het goed, dus hebben we geen spijt dat we niet gegaan zijn. Hij wilde niet omdat hij ziekenhuizen spuugzat was. Wat niet wegneemt dat hij heel vaak naar televisieprogramma’s over zieke mensen kijkt.

In mijn hele leven ben ik slechts enkele keren in het hospitaal geweest. Als klein kind om mijn amandelen te laten verwijderen, na de bevalling omdat de placenta bleef steken, toen mijn vinger gewond raakte en nog een keer toen ik mijn enkel had gebroken. Dat vind ik wel genoeg, zeker omdat ik er nog vaker ben geweest voor Ronald. Mijn ouders zijn gestorven in een ziekenhuis dus als ik er nooit meer heen hoef, ben ik een gelukkig mens.

6 gedachten over “Dag 3660: Niet meer naar het ziekenhuis

  1. Linda

    Jemig, dat is schrikken…is zo gebeurd, hè zo’n ongelukje..hoop dat het goed geneest….moet ook niks van ziekenhuizen hebben, genoeg geweest, hè.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Ik hoor hem er niet meer over, dus ik denk dat de wond snel geneest. Ik hoop dat je nooit meer naar een ziekenhuis hoeft.

      Reageren
  2. Cindy

    Hopelijk zijn jullie er voorlopig vanaf. Hou ook niet van ziekenhuizen, bah… Maar ja, soms heb je geen keus.
    Vergeet ook nooit meer een jaar of 3 geleden, 5 nachten in het ziekenhuis gelegen. Kan het moment van vreugde toen ik mijn straat weer inreed na de opname nog zo voor me halen. Oh de horror om daar te moeten overnachten…
    Hou zelf ook van tv programma’s over ziekenhuizen overigens. Ben wel altijd blij dat ik het bekijk vanaf mijn eigen plekje op de bank ;-)

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Laten we hopen dat we er allemaal nooit meer heen hoeven. Drie nachten is wel erg lang. Kan me voorstelen dat je dan hartstikke blij bent dat je naar je eigen huis kan.
      Ronald kijkt vaak naar een Engels programma, St. George’s heet het geloof ik. Daar kijkt hij naar terwijl ik al in ben lig. Want ik kan er natuurlijk niet tegen.

      Reageren
  3. Myrna

    Je kan beter niet te vaak in het ziekenhuis zijn. De laatste 2 jaar heb ik er praktisch een abonnement.
    Ik ga liever naar een winkel hoor.
    Maar na een controle beloon ik mezelf altijd , kan een nagellak zijn of lipstick of een lekker broodje.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Inderdaad, winkelen is veel leuker. Goed dat je jezelf verwent na een bezoek aan het ziekenhuis. Dan heb je toch nog een fijne dag.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>