Dag 3691: Levensvragen voor een goed gesprek (1 en 2)

dav

Op Kerstavond kreeg ieder stel een leuk cadeau van Charles en Sonja: een grote glazen pot vol kaartjes met daarop aan de ene kant een levensvraag en op de andere kant een citaat. We zijn allemaal al jaren met onze wederhelften en soms schiet het praten over belangrijke zaken er weleens bij in. Dan zeg je tegen jezelf dat het toch goed gaat zo. Althans, zo gaat het bij ons. En als ik heel eerlijk ben, blijft iets weleens onbesproken omdat het teveel oud zeer oprakelt.

Maar op een bepaald moment moet je er over praten. Dus viste ik een kaartje uit de pot en stelde de vraag later op de avond. Toen we lekker gegeten hadden en de stemming goed was.  Die vraag zal ik later nog eens bespreken. In ieder geval kan ik zeggen dat we een heel goed gesprek hebben gehad waarin we het gehad hebben over een paar onplezierige onderwerpen. Zonder ruzie.

Het is natuurljk de bedoeling dat je met je verkering en misschien de kinderen erbij over de vraag gaat nadenken. Maar ik deel graag wat er op de kaarten staat om andere mensen zover te krijgen dat ze er ook eens over nadenken. Misschien doe je dat al en dan vind ik dat een goed idee. Dan ben je op je oude dag wellicht een stuk wijzer dan ik.

Maar ik heb nooit veel nagedacht over de vragen, dat moet ik toegeven. Niet omdat ik zo blij ben met mezelf hoor. Eigenlijk durf ik niet eens te beweren dat ik mezelf goed ken, want ik moet wel degelijk nadenken voordat ik een keurig geformuleerd antwoord kan geven. Wat had ik meer willen doen in mijn leven? Dat houdt in dat ik op meer terreinen tekort ben geschoten.

E is een groot verschil tussen willen en moeten. Als het om moeten gaat, heb ik een hele waslijst: schoonmaken, meer vreemde talen leren, mijn schoonfamilie aan de tand voelen, verjaardagskaarten versturen en vooral mezelf dwingen niet alles op de lange baan te schuiven. Willen is weer wat anders. Heb ik kansen laten lopen? Is er misschien achteraf spijt dat ik bepaalde dingen niet heb gedaan? Het gekke is dat ik zo snel niets kan opnoemen.

Er zijn wel dingen die ik graag wat eerder had willen doen. Een kind krijgen, honden in huis halen en gezellige dingen doen met mijn broers en zussen. Het had mama zo blij gemaakt als haar kinderen wat vaker samen over de vloer waren gekomen. Er was altijd wel iemand die iets anders te doen had. Soms kwam het door mama zelf- dan zei ze dat we niet allemaal hoefden te komen met de kerst.

Nou, dan kan ik dus wel wat met de tekst aan de andere kant van het kaartje. Tussen die 365 mogelijkheden zitten heel wat dagen dat we met elkaar kunnen afspreken. Misschien in het begin onder het mom van een leuk dia-avondje, iemand z’n verjaardag of het herdenken van een bijzondere gelegenheid. Dat wil ik niet alleen, dat moet ook gebeuren. Uiteindelijk willen we dat allemaal en nu we op Sonja en Ronald na allemaal 50plus zijn, gaan we daar gewoon werk van maken. Als grote, verstandige mensen.

dav

2 gedachten over “Dag 3691: Levensvragen voor een goed gesprek (1 en 2)

  1. Linda

    Wat een overdenkingen hè…het is gegaan zoals het gegaan is en is toch fijn dat jullie er over konden praten, zonder ruzie of verwijten…is een kunst hoor…en je moeder geniet nu nog van jullie, alleen op een andere plek :)

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Ja, ik ben blij dat dat nu kan. Dat is weleens anders geweest hoor. En ik denk ook dat mama het allemaal ziet. Heeft ze nog wat eer van haar werk :)

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>