Dag 3963: #tbt #70

IMG_20201015_132645

Als ik naar deze foto kijk, vraag ik me af wat we aan het eten waren. Geen idee. Zie ik daar een Arcopal schaal vol gekookte aardappelen? Aten we die zonder jus? Wat er verder nog op tafel staat is mij een raadsel. En waarom heeft Mika geen eigen bordje? De foto is gemaakt in de tijd dat hij slechts vijf hapjes nam, dus wellicht at hij mee met zijn vader.

Et staan vier glazen wijn op tafel. Mika kreeg geen alcohol hoor. Dat vierde glas is natuurlijk van mijn vader, degene die de foto maakte. Het plaatje is bijna twintig jaar oud en dus zal mama begin zestig geweest zijn.  Hoe kan ze daar dan pikzwart haar hebben? Geverfd heeft ze het nooit. Mijn haar is daar ook nog flink zwart, zie ik.

Het gezichtje van Mika is hier zo schattig. Hij rook lekker en ik snoof de  babylucht altijd op als ik hem knuffelde. Dat doe ik nog steeds, maar nu ruikt hij heel anders. Met een beetje pech heeft hij net een luchtje opgedaan als ik hem vastpak. Maar ik moet niet zeuren, want hij vindt het nog steeds goed dat ik dat doe.

Links zie je het teakhouten wandmeubel dat mijn ouders vanaf hun trouwen hadden. Volgens mij ging het pas weg toen mama de boel liet opknappen nadat papa wegviel. Met moeite kan je zien dat er trouwfoto’s op het kastje staan. En dat er daarnaast een spuuglelijke lamp staat. Op de radiator die papa en mama zelf in de meest fancy kleuren verfden staan spaarpotten voor de kleinkinderen en er liggen Bert en Ernie poppen.

Wat ik heel tuttig vind zijn de planten. Nou, niet de planten zelf, maar meer de manier waarop ze gerangschikt zijn. Symmetrisch en dus een beetje saai. Maar het gaat allemaal om de gezelligheid aan de ronde tafel. Praten tijdens het eten- ik heb er mooie herinneringen aan. We gingen vaak op bezoek bij mijn ouders en ik mis het. Nu heb ik heel lang ouders gehad, maar Mika heeft geen grootouders meer.

Het is maar goed dat mijn vader veel foto’s heeft gemaakt. Dan kan Mika zien dat we regelmatig in Leiderdorp kwamen en dat mijn ouders heel dol op hem waren. Gelukkig heeft hij mijn moeder goed gekend. Laatst zei hij Oh, dat zei oma ook altijd! en toen was ik zo blij. Wij praten ook vaak over mijn ouders. Vaak zijn het grappige verhalen die we aan Mika doorgeven. Op die manier leven ze toch een beetje door.

4 gedachten over “Dag 3963: #tbt #70

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>