Dag 4285: #tbt #114

Scanned_1630579495927

Mijn moeder beweerde dat ik nog niet eens negen maanden oud was toen ik ging lopen. Daarom zijn de schattige zwarte lakschoentjes zeker een beetje versleten. Gelukkig kreeg ik een mooi rood fietsje van mijn Oom Ed. Jammer dat de mooie rode kleur niet te zien is, want in het begin van de jaren zestig bestond kleurenfotografie nog niet.

Het was maar goed dat ik een braaf meisje was dat het liefst in huis en in de tuin speelde met Barbies en een poppenhuis. Met mijn driewieler zal ik vast over het gazon hebben gefietst hoor. En door de woonkamer. Dat mocht gewoon. Echt wild zal het er niet aan toe zijn gegaan, met die witte sokjes en dat gladgestreken jurkje. Overigens zie ik dat ik hier wat slag in mijn haar heb- nooit geweten.

Achter mij zie je de plantenbak die ik nu in de tuin heb staan. Helaas zonder het zwarte onderstel. Ronald denkt dat er asbest in de bak zit en als we toch weer eens naar de stadswerf gaan nemen we deze plantenbak maar mee. Waar het fiets is gebleven weet ik niet. Er hebben nog vier kinderen gebruik van gemaakt, dus het ding zal wel versleten zijn.

4 gedachten over “Dag 4285: #tbt #114

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>