Dag 4306: #tbt #117

mde

Dit zijn alle kleinkinderen van mijn ouders. Jarenlang kreeg mijn moeder vast goedbedoelde vragen waar die kleinkinderen nou bleven. Ze haalde haar schouders op en zei dat haar kinderen dat allemaal zelf moesten weten. Binnen een paar jaar had ze er opeens vijf. Wat waren mijn ouders daar blij mee.

Toen mijn vader bijna een kwart eeuw geleden het woord nam tijdens een familiebijeenkomst schoot ik meteen in de stress. Opeens was ik heel erg bang dat hij zou gaan vertellen dat mijn ouders gingen scheiden. Dat doen mensen weleens als de kinderen het huis uit zijn. Voordat ik ging huilen bleek een zusje zwanger. Dat had ik niet zien aankomen.

Dankzij het nichtje dat een paar maanden later werd geboren kwam Mika. Want ik kreeg in de smiezen dat ik toch wel graag een kind wilde. Nou, daarna volgden er nog een paar. Wat een rijkdom. Gelukkig hebben we foto’s van al die kinderen, maar er zijn er niet veel van alle vijf samen.

Deze foto wilden we een jaar of vijftien later opnieuw maken. Helaas wilde Mika één keer niet mee naar een verjaardag en juist toen kwamen alle kleinkinderen. Het is erg jammer, want mama was vast hartstikke blij geweest met een foto van alle kleinkinderen op de bank in haar bibliotheek. Deze foto staat op mijn bureau en ik kijk er graag naar.

4 gedachten over “Dag 4306: #tbt #117

  1. Myrna

    Als ze ouder worden is het moeilijk om ze bij elkaar te krijgen. Ze hebben immers allemaal hun eigen (drukke) leven. Wel een mooie herinnering.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Vreemd genoeg ik het een paar keer heel snel gelukt. Toen mijn moeder er niet meer was. Blijkbaar wilden we het allemaal erg graag.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>