Dag 4353: Oestermes

dav

Als basisschoolleerling at Mika graag oesters. Als ze in de winkels lagen gingen we vaak zo’n mandje vol halen. Dan mocht ik mijn handen op het spel zetten, want oesters openen is geen sinecure. Voor de zekerheid probeerde ik de klus te klaren door de oester gedeeltelijk in een theedoek te wikkelen. Maar als het me gelukt was om de schelp te openen kon het grote genieten beginnen.

Wij deden niet aan drupjes tabasco of citroen. We lieten de oester gewoon naar binnen giljden. Als Ronald erbij was, trok hij altijd een vies gezicht. Hij eet heus wel eens vis, maar oesters vindt hij naar zeewater smaken. Daar heeft hij helemaal gelijk in, maar toch is het meer dan alleen een slokje Noordzee. Trouwens, ik eet ook weleens een oester in de zin dat ik er mijn tanden in zet.

We hebben al een tijdje geen oesters meer gekocht. Dt moeten we binnenkort maar weer eens doen. Hopelijk zit er dan wel een oestermes bij. Want het enige mes dat ik in huis heb zit onder het kaarsvet. Zo’n mes is namelijk uitermate geschikt voor het uit kandelaars en windlichten schrapen van kaarsrestanten. Maar je kunt er ook gerust onkruid tussen de tuintegels mee verwijderen.

Op een bonk tuinaarde kan je flink inhakken met het oestermes en veel te overvloedig aangebracht purschuim tik je er netjes mee weg. Luchtdicht verpakte etenswaren krijg je makkelijk te pakken als je net zoals Norman Bates aan het steken slaat. Misschien kan je er nog wel veel meer mee doen, maar ik ben niet zo graag bezig met klusjes in en rond het huis.

2 gedachten over “Dag 4353: Oestermes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>