Dag 4369: #tbt #125

photo_editor_ds_1637764857409

Volgende week wordt hij alweer 22 en sinds bovenstaande foto werd gemaakt is hij behoorlijk veranderd qua uiterlijk. Wat kan ik me nog goed herinneren dat hij klein was. Hij is nog steeds even schattig, maar tegenwoordig wil hij niet meer op schoot zitten. Kussen krijg ik gelukkig nog steeds en als ik roep dat ik heel veel van hem hou zegt hij altijd dat het wederzijds is.Hij zwaait als hij het huis verlaat en voordat hij de hoek om gaat doet hij het weer.

De foto is gemaakt in de tuin van mijn ouderlijk huis. Waarom hij geen broek draagt weet ik eigenlijk niet. Zou het in het kader van de zindelijkheidstraining zijn geweest? Dat heeft bij hem namelijk behoorlijk lang geduurd. Hij staat erbij alsof hij ieder moment in zingen gaat uitbarsten en er ook een dansje bij zal doen. Hopelijk heb ik hem lekker geknuffeld toen hij zo door de tuin banjerde. Hoe heerlijk hij rook toen hij klein was zal ik nooit vergeten.

Als naar de foto kijk mis ik mijn ouders nog meer. Zij hielden veel van mijn kind en ik vind het zo jammer dat zij niet meer meemaken hoe hij zich ontwikkelt. Gelukkig heeft mijn moeder hem nog een tijdje meegemaakt en ze heeft ook nog afscheid van hem kunnen nemen. We gingen regelmatig bij haar op bezoek en en liepen we af en toe gezellig in de tuin. De foto na al die jaren opnieuw maken wilde hij helaas niet.

4 gedachten over “Dag 4369: #tbt #125

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>