Dag 5126: Rare dag

Vanochtend stond ik bijtijds op, want ik wilde eten en lekkers in huis halen omdat ik hoopte Mika ’s ochtends te zien. Hij was al een paar dagen bij Amy omdat haar opa erg ziek is. Zo kan hij haar steunen en er zijn om eventuele klusjes te doen. Hij boft mrt zijn schoonouders en wil graag iets voor die mensen doen.

Vorige week toen hij op weg ws om Amy te halen om naar het vliegveld te gaan, reed hij langs een stoeprand en scheurde een band. Hij kon nog net naar het huis van zijn vriendin. Haar vader regelde meteen een vrije dag en bracht de kinderen naar Eindhoven. Terwijl Mika en Amy in Londen waren, regelden ze de montage van een nieuwe bad.

We hadden voor aanstaande zaterdag een feestje voor Mika gepland omdat het op zijn verjaardag zulk slecht weer was dat niemand durfde te gaan rijden. Nu hoop ik maar dat we over een par degen twee families bijeen te brengen. We zien het wel. Het zou betekenen dat het dan beter zou gaan met e opa van Amy.

Vandaag had ik graag naar de uitvaart van het zusje van een tante willen gaan. Maar ik kan niet met het openbaar vervoer omdat je onderweg naar de plaats van bestemming heel wat schermen en borden moet kunnen lezen. Later kwam ik er achter dat de dienst ook via een livestream te volgen was. Die had ik graag willen beluisteren .

Om half negen wilde ik voor het bezoek aan de supermarkt nog even de blauwe kliko wegzetten. Op weg naar de plek waar de bakken staan om geleegd te worden, was het op sommige plaatsen spekglad en ik maakte me meteen zorgen om Mika. Gelukkig droeg ik een paar Doc Martens en daar gij ik meestal niet uit.

Met twee zware tassen liep ik op het pad langs de sloot toen ik gegroet werd door een jonge vrouw met twee snoezige hondjes en een kind. Ze merkte op dat ze me al een tijd niet gezien had met mijn hond. Moest ik uitleggen dat Apollo;;o er niet meer was en als ze me uit medelijden zo’n schattig klein hondje had aangeboden, had ik geen nee gezegd.

Toen zei de vrouw dat ze me graag wilde spreken. Helaas niet om me een hondje aan te bieden, mar om te vragen of ik een paar weken geleden niet had gemerkt dat er een man met zijn piemel uit zijn broek achter me liep. Tja, dat is dan weer een voordeel van een belabberd gezichtsvermogen, want dit wil ik niet zien. Niet eens als het ging om Jason Momoa.

De politie werd ingeseind, maar toen was de vogel a gevlogen. Jammer, want die vent heeft ook een partij vieze praat staan verkopen. Zou hij dat gedurfd hebben omdat omdat zij kleine hondjes bij zich had? Nou, ik weet zeker dat die hee l wat feller zijn dan eenveertienjarige kolos. Eigenlijk ben ik banger voor mini hondjes dan voor schoothonden van zeventig kilo.

Thuis moest ik even bijkomen van het rare verhaal. En pas rond het middaguur begon ik Mika te missen.Hij arriveerde toen zijn vader al naar het werk was. Hij vertelde dat hij was geslipt met de auto en dat het eenzijdige ongeluk de bumper van de auto fin had beschadigd had, Omdat mijn kind gezond en wel voor me stond, raakte ik niet in paniek.

Hij was wel behoorlijk aangeslagen. Op WhatsApp berichten reageerde Ronald niet, maar in mijn balgeschiedenis vond ik het nummer van zijn werk. Zo kon Mika zij verhaal kwijt. Wat er moet gebeuren, zal Mika wel van zijn vader horen. Hij gaat straks sporten met een vriend en ik hoop dat hij snel herstelt van de schrik.

10 gedachten over “Dag 5126: Rare dag

  1. Linda

    Jemig El, wat een intense dag…en wat een vuiler viespeuk, maar goed dat je dat niet gezien hebt…aan de anderenkant, jij had weer wel even goed op z’n plek gezet.

    Reageren
  2. Cindy

    Och, wat komt Mika daar goed vanaf, met alleen blikschade gelukkig, maar wat een schrik!
    En die mafklapper met blote piemel… goed dat je het niet gezien had.

    Reageren
  3. Rona

    hoi, gelukkig niemand gewond, maar alleen wat blikschade, wel ff schrikken, dat begrijp ik.
    wat een rare mensen heb je toch, gelukkig heb je er zelf niets van meegekregen..

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Mika is nog heel,, maar wel een beetje aangeslagen.
      Ik denk dat die gek mij niet heeft aangesproken omdat ik met Apollo liep.

      Reageren
  4. Myrna

    Ahhhhhh Mika wat een pech. Zo zielig. Het is schrikken en zeker niet leuk maar ik ben blij dat hij zelf niks heeft.
    Zijn auto aan gort is voor hem pijnlijk. Dat snap ik.
    En die idioot met zijn leuter uit zijn broek ?? Tja wat moet je daar op zeggen ? Hooguit als ik jou was zou ik snel die gulp dicht doen want die wurm die je daar laat zien is niet iets om trots op te zijn. Ga je schamen …..

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      De auto kan waarschijnlijk gerepareerd worden.
      Die idioot? Ik zou vragen of hij daar nou zo trots op was.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *