De Verstokte Verzamelaar 180

inCollage_20201205_143848479

Mijn hele leven lang ben ik al bang voor vogels, vooral voor watervogels. Die ontloop ik altijd als ik buiten loop met Apollo. Hij is overigens niet geïnteresseerd in vogels, dus ik hoef niet bang te zijn dat hij eropaf loopt. Maar ondanks mijn ornithofobie hangen er wel enkele vogels aan de muur.

Misschien om een beetje natuur naar binnen te halen. Hier komen geen kanariepietjes, parkieten en papegaaien in huis. Bij anderen vind ik ze wel leuk om naar te kijken, maar ik heb wel angst voor die oogjes. Dus heb ik een olieverf schilderij, twee aquarellen en een borduurwerk van vogels aan de muur.

dav

Mijn favoriete vogel: de grijze reiger. In mijn ouderlijk huis stad een opgezet exemplaar dat ik een beetje eng vond, maar tegelijkertijd  fascineerde het me. Datzelfde gevoel heb ik nog steeds als ik er eentje tegenkom. In deze buurt zie ik ze heel vaak.

dav dav

De huismussen zijn weer terug. Vroeger poepten ze het wasgoed dat mijn moeder buiten hing helemaal onder, daarna waren ze jarenlang nergens te zien. Een paar jaar geleden zag ik ze gelukkig weer. Geen idee waarom ze zo lang onzichtbaar waren.

mde

 

Dit schilderij is van de hand van mijn vader. De achtergrond zal vast geïnspireerd zijn door zijn geboorteland, maar ik heb geen idee wat voor vogels hij afgebeeld heeft. Weer zoiets dat ik hem nooit meer kan vragen.

2 gedachten over “De Verstokte Verzamelaar 180

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>