Ze is bijna perfect, dat kleine prinsesje. Gisteren is ze een tijdlang alleen thuis geweest. Er is niks gejat of gesloopt en ze heeft het huis niet als toilet gebruikt. Ze is netjes op bed gaan liggen en leek blij te zijn dat ik haar gezelschap kwam houden.
Vandaag heeft ze wederom zonder haar familie doorgebracht. Straks komt Mika thuis en dan zal hij haar uitlaten en eten geven. Dat vond ik in eerste instantie niet fijn, want voor Dotje zorgen is immers mijn taak.
Toen Charles kwam, rende ze blaffend naar de deur. Ach, goed volk! Meteen ging ze door naar de keuken, want van blaffen krijgt ze dorst. Net alsvan die ultrakorte rondjes vanwege een mank pootje. Ze weet wat er dan van haar verwacht wordt.
Als haar vader uit het ziekenhuis komt, ga ik haar goed verwennen. Dan kruip ik naast haar op de bank en krijgt ze alle kusjes die ze nu moet missen. Ze lijkt aan te voelen dat er iets mis is en ze is liever dan ooit.
Wat is het toch een schatje…ze voelt het zeker..straks weer lekker bij haar liggen!
Die ene nacht zonder Ronald heeft ze lekker dicht tegen me aan geslapen.
Zeker voelt Dot aan dat er iets mis is. Al denk je dat je niks laat merken aan haar. Als papa weer thuis is zal ze zich beter voelen. Jullie allemaal.
Ze is de afgelopen dagen veel alleen geweest. Het is allemaal goed gegaan. Ze begrijpt het zeker.
Dieren voelen dat zeker aan! Hopelijk zijn jullie snel weer herenigd met zijn allen.
Het was een ontroerende hereniging!
Dieren voelen inderdaad heel goed aan als er iets in het gezin aan de hand is….
Wat is ze toch lief….
Wat zal iedereen blij zijn als de baas des huizes weer snek thuis zal zijn….
Xoxo
Dotje is een moederskind- ze klom bijna boven op mij. Maar Ronald kreeg gelukkig ook kusjes. Ja, ze vond het heerlijk om weer tussen ons in te slapen. Ons lieve meisje.
xoxo