Eten&Drinken: Bloedworst

dav

Mijn moeder noemde het black pudding en verteld dat een echt Engels ontbijt niet compleet was zonder dit gebakken vlees. Dus aten wij het braaf totdat we er achter kwamen dat het bloedworst was. Toen was het snel afgelopen en het is nooit meer op tafel verschenen.

Wij eten vlees en omdat we dat niet goed doorbakken naar binnen schuiven hebben we heel goed door dat er af en toe een druppel bloed op ons bord ligt. Maar dat is niet vaak, want als het vlees na het bakken ingepakt in aluminiumfolie heeft gerust komt dat niet voor.

Maar bloedworst eten we niet. Het idee alleen al. Toen ik het in de supermarkt zag liggen kreeg ik de rillingen. Belachelijk, want ik eet gerust allerlei dieren. Overigens ken ik niemand ie wel graag bloedworst eet. Ze moeten het maar een andere naam geven, dat zal de verkoop misschien stimuleren.

8 gedachten over “Eten&Drinken: Bloedworst

  1. Cindy

    Zo verschrikkelijk goor…. vroeger ook wel gegeten thuis, volgens mij met stamppot ofzo. Moet er niet aan denken nu.

    Reageren
  2. Emily

    Ap én Bert zijn de enige die ik ken die heel graag bloedworst eten… Het ruikt heerlijk kruidig maar ik zal nooit een hap nemen, raar hè?!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>