Lezen&Luisteren: Pretty Little Liars

inCollage_20201007_145813352

Op Wikipedia staat deze boekenreeks gerangschikt onder kinderboeken. Toch had ik dat nog niet echt door toen ik aan de boeken begon. Totdat ik er achter kwam dat de hoofdpersonen in het begin ongeveer twaalf jaar oud waren. Nou, dat verbaasde me zeer, want ze maakten dingen mee die ik als scholier op de basisschool niet in mijn hoofd haalde. Eigenlijk vind ik alle kinderen in deze boeken vrij ouwelijk voor hun leeftijd.

Omdat ik al een paar leuke boeken van Sara Shepard had gelezen besloot ik aan de reeks met Barbiepopachtige meisjes op de voorkanten te beginnen. Een mooie opmaat voor de boeken die ik graag lees in de Kinderboekenweek. Omdat de boeken best spannend waren las ik het ene deel na het andere. Er vielen doden en je wilt als lezer graag weten wie de anonieme briefschrijver is. Dus verslind je de achttien delen in een paar weken. Ook goed voor de GoodReads challenge.

Dat het kinderboeken zijn maakte mij niet zoveel uit. Per slot van rekening heb ik tientallen Enid  Blyton boeken gelezen waarin kinderen spannende avonturen beleefden en mysteries oplosten. Maar in die boeken waren de kinderen dan ook echte kinderen. Die Pretty Little Liars zijn meer modepopjes die zich gedragen alsof ze volwassenen zijn. Niet altijd trouwens- ze maken domme fouten die ik ook gemaakt zou hebben op mijn zestiende.

Soms was het reuze spannend. Daarom kon ik zo rap doorlezen- ik moest te weten komen wie A. was. Op driekwart van het laatste deel was ik bang dat er nog acht episodes zouden verschijnen. Dan zou ik daar weer op moeten wachten. Maar gelukkig toverde de schrijfster een ontwikkeling uit de hoge hoed en toen was het snel afgelopen. Nee, ik kom niet in de verleiding om de televisieserie te gaan volgen. Daarin schijnt trouwens van alles anders te verlopen.

Je bent nooit te oud om kinderboeken te lezen. Maar het zou best kunnen dat jeugdige lezers zich minder zullen ergeren aan al dat gesmijt met dure merknamen. Zij zullen misschien niet vinden dat de meeste ouders in deze reeks hele rare en nare figuren zijn. Pubers vinden hun eigen ouders meestal stom, ik kon de ouders van Alison, Aria, Emily, Hanna en Spencer wel schieten.

Zoals in ieder boek gebeurden in de Pretty Little Liars boeken dingen die enigszins ongeloofwaardig zijn. Maar goed, in het ware leven komen die ook wel voor. Jammer genoeg ken ik geen jongvolwassenen die deze boeken ook gelezen hebben. Want ik ben wel erg benieuwd hoe de doelgroep erover denkt. De boeken heb ik online gelezen, in de originele taal. Dus helaas kan ik ze niemand met kinderen cadeau doen.

2 gedachten over “Lezen&Luisteren: Pretty Little Liars

  1. Linda

    Moord en doodslag in kinderboeken? Maar wat maakt t uit dat je kinderboeken leest, als het verhaal maar goed is..

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>